KVL-ers in de lift

Op 18 april jongstleden was er in de terugkerende reeks van Funsessies voor en door KVL-ers een skiuitje georganiseerd in Snowworld in Zoetermeer. Op zo’n dag is het hard ontspannen en laten we het werk even achter ons. De collega’s zijn onze sportieve vrienden en tegelijkertijd onze enthousiaste concurrenten op de sneeuwhellingen. T-shirts en polo’s werden verruild voor warme winterkleding. Sneakers, slippers en sportschoenen werden ingeruild voor stevige skischoenen of snowboots. Zonnebrillen werden afgedaan en sneeuwbrillen kwamen ervoor in de plaats. De voortbeweging vond plaats op een coole snowboard of een paar carve ski’s. Voor een paar uur deed Zoetermeer dienst als decor van een uniek KVL skifeest. Het enige dat nog aan IT deed herinneren was het tijdelijk omdopen van Zoetermeer tot Sweet Lake City, want in de IT zijn er geen bewaarders van de Nederlandse taal. Een echt dagje eruit!

Het doorslaande succes kan niet beter beschreven worden dan door de enthousiaste KVL-ers zelf. Na het skiën en de après-ski werden de mouwen alweer snel opgestroopt voor het beschrijven van de hoogtepunten van de belevenissen. Zoetermeer heet voortaan Sweet Lake City, dat u het weet en er rekening mee houdt. 

+20 Versus -5

Veel groter kan het verschil niet zijn: lig je begin van de middag nog buiten in de zon bij ruim 20 graden, sta je vlak erna ineens in winterkleding bij -5 op de piste!

Als Zoetermeerder was Snowworld uiteraard bekend terrein, maar veel verder dan 1 keer skiën een jaar of 10 geleden en later 2 pogingen tot snowboarden (lees: sneeuwhappen) was ik nog niet gekomen. Dus ik besloot mezelf aan te sluiten bij de ski-klas van Der Peter. Na de warming up dan ... want na tig pogingen om mijn schoenen aan te krijgen bleek het niet aan mijn onhandigheid te liggen maar aan defect materiaal. Met een nieuw paar kon het feest beginnen!

Peter bleek (geheel volgens de vooroordelen over skileraren) een vrouwenmagneet! Niet alleen stortten zijn vrouwelijke collega's zich regelmatig in zijn armen, ook van buiten onze groep werden vele pogingen hiertoe ondernomen. Desondanks wist hij zijn aandacht bij het lesgeven houden en deed de groep hun uiterste best om de ski's in pizzapunt met handschoenbreedte uit elkaar te houden. Lina, de waaghals onder ons, kon dit zelfs zittend! :)

Toen Ellen en ik genoeg controle dachten te hebben verlieten we de groep en namen de lift omhoog. Terwijl ik de lessen van Peter in praktijk bracht hoorde ik achter mij met hoge stem een 'AAAAAAAAAAHHH!' naderen en even later schoot Ellen in een flits voorbij. Haar vond ik beneden in een hoopje sneeuw terug en ze kreeg er dankzij onze altijd sympathieke Maarten nog een sneeuwdouche overheen. Van je collega's moet je het hebben ...

Na een paar afdalingen durfde ik het aan om de grote derde piste te trotseren. Het liftje probeerde mij hier nog met duw en trekwerk van te weerhouden, maar uiteindelijk keek ik boven tussen pro's als Jaap de diepte in. Terwijl Peter met Corné als kamikazes rechtuit naar beneden raasden besloot ik na een schietgebedje de afdaling te wagen, en dat ging ondanks de hogere snelheden toch behoorlijk goed! Vele afdalingen later voelde ik me (dankzij de lessen en tips van Peter) zowaar een volwaardig skiër, waarvoor dank!

Omdat je van skiën dorst krijgt (ik associeer Après Ski voortaan niet langer alleen met dronken idioten, het blijkt ook nut te hebben!) was het na afloop heerlijk genieten met een biertje op het terras. Helaas duurde dit feest bij mij maar heel even want ik moest richting De Kuip, waar in een heksenketel FC Twente met 1-0 werd verslagen en 2 Twentenaren en Giovanni Van Bronckhorst met rood het veld werden uitgestuurd, ook leuk! Van daaruit had ik 's avonds nog telefonisch contact met Peter in Alkmaar, en veel groter kan het verschil niet zijn: van vrolijke skileraar tot vloekende en tierende AZ supporter! :)

Iedereen bedankt voor de geweldige middag! Volgende keer weer een actieve funsessie!

Waarom het in Indonesië nooit sneeuwt
 
Hoi allemaal,

Het was zeker een geslaagde uitje.
Ik heb zelf een paar nieuwe dingen geleerd.
Ik heb geweldige collega's! Ze helpen mij omhoog klimmen (keer op keer), de vliegende lift die gevaarlijk langs mijn hoofd zoeven van mij afslaan, omhoog trekken toen ik gevallen was (keer op keer) en mij opvangen omdat ik niet kan remmen. Bedankt hiervoor!

Daarnaast heb ik ook geleerd dat KVL's uitje betekent voor mij blauwe plekken of overgeven. (Als sneeuw zacht is waarom heb ik nu veel blauwe plekken?)
Ik weet nu ook waarom in Indonesië nooit sneeuwt (kun je nagaan miljoenen Lina's op sneeuw ??).

Maar al en al ik vond het een hele leuke uitje. Peter, je hebt echt goed gedaan. Ik ga volgend jaar zeker op wintersport. Bij het volgende ski uitje ben zeker ik al goed in!
Peter en Ellen bedankt voor het organiseren van het uitje!
Ik kan niet wachten tot het volgende uitje.

Ook zonder skis zijn KVL-ers gezellig
 
Geweldige dag afgelopen zaterdag. Bedankt voor dit verfrissende initiatief, de organisatie, het enthousiasme en de erg leuke en sportieve dag. Bovendien zag de skiles er zeer professioneel uit en na 1,5 uur iedereen al zelfstandig de berg af! Erg leuke foto’s van onze fotografen Anita en Ellen. Iedereen heeft het volgens mij naar zijn zin gehad, waarbij het erg inspirerend was dat KVL’ers ook zonder het skiën voor de gezelligheid langskwamen op deze mooi zonnige dag.

Op naar de volgende funsessie!

Ski WII en virtuositeit in de werkelijkheid
 
 
Op een prachtige zonnige middag ging KVL een Funsessie houden bij – 5° C in Snow World te Zoetermeer. De ervaren wintersporters onder ons konden 2 uur gebruik maken van de diverse pistes. De onervaren mensen kregen een skiles van Peter Veenis.
Peter is namelijk een gecertificeerde Skileraar.
 
Gezien dat mijn ski-ervaring ook niet verder gaat dan Skiën of Snowboarden op de WII, kreeg ik ook les van Peter Samen met Ellen, Lina, Diana, Hans Boekel, Arjen en Joram.
 
De lat was voor mij nog extra hoog gelegd, daar Corné nog voor de Funsessie vermeldde dat ik nog nooit bij KVL ziek was geweest. Daar konden we nu wat aan gaan doen! J.
Ook hadden we uitzicht op een van de piste, waar één van de jongere bezoekers, regelmatig een salto maakte op één van de schansen. Dat willen we ook!!
 
Eerst de warming up. We moesten natuurlijk naar een bepaalde plek toe, maar hoe doe je dat met ski’s onder je voeten. Glijden natuurlijk!  Als laatste onderdeel van de warming-up mochten we als een stel pinguïns rondjes draaien op de latten.
 
De volgende uitdaging was de helling op. Een kleine berg bleek toch een behoorlijke klim op de latten te zijn. De eerste oefening was gelukkig remmen. Dat niet iedereen deze les als eerste kreeg was al duidelijk geworden, want Peter werd al tweemaal tijdens de warming-up door een vrouwtje bijna om ver geskied.
 
Stapje voor stapje gingen we vooruit en na een tijdje raakten we allen al erg vertrouwd op de latten. Kou hadden we allang niet meer, ik had het al behoorlijk warm. En zo te zien was ik niet de enige, want bij Arjen zag ik de zweetdruppels op zijn voorhoofd staan.
Alleen bij Lina wilde het skiën nog niet zo lukken.
 
Na ongeveer 1,5 uur gingen we een echte piste op. Eerst de lift in. De eerste keer ging dat goed. Maar andere keren waren er toch mensen die uit de lift vielen en wat moet je dan als iemand dwars voor je ligt? Vallen dus!
 
Boven aangekomen, ging één van ons al direct naar beneden. Wat is er moeilijk aan!
Ski’s naar voren en glijden maar! Peter kon nog net zien dat de persoon veilig beneden was gekomen. Dat was volgens Peter echt niet de bedoeling en we moesten meer bochten maken. De eerste keer ben ik nog redelijk voorzichtig naar beneden gegaan, maar uiteindelijk ging het steeds sneller en ben ik een keer of 7 de piste af gegaan.
 
De salto heb ik nog niet gedaan, maar ik had niet verwacht dat we echt aan het einde van de les de piste afkonden. Dankzij de goede en duidelijke les van Peter was dit wel gelukt.
 
Peter, nog één vraag?. Tijdens de training vertelde je dat je bij skiën alleen je onderlijf gebruikt. Hoe kan het dat ik nu toch spierpijn heb in delen van mijn bovenlijf?
 
Daarna hebben we nog gezellig ge- après-ski -ed met een fondue van kaas, vis of vlees en niet te vergeten de drank. Maar voor mij was toch het hoogtepunt dat ik echt heb geskied.
 
1 nadeel: Men zegt altijd als je een keer ben geweest dan wil je meer. Nou dat klopt. Ik wil nu zeker een keer op Wintersport. In het najaar kunnen misschien met de hele familie een paar lessen volgen.
 
Peter en Ellen bedankt voor de organisatie en de skiles.

AZ was er ook bij, succes werd even uitgesteld!
 
KVL op de latten in de ogen van een ex-skileraar
Van tevoren was ik als mede organisator wel een beetje nerveus. Zou iedereen wel komen? Zou ik wel de ruimte hebben om les te kunnen geven? Zou ik nog wel les kunnen geven? Zou iedereen het wel leuk vinden? Zou iedereen wel van hetzelfde niveau zijn in mijn groepje? Zou AZ wel kampioen worden?
In het begin ging het gelijk al heel slecht omdat er een chinees vrouwtje (nee niet Lina ;)) twee keer met volle vaart en zonder controle op ons groepje afstormde. Gelukkig had ik daarna alle ruimte om met mijn groepje de dingen te kunnen doen die ik gewend was te doen. Eerst lekker een warming up waar om de spieren op te warmen en meer lenigheid te krijgen in de pezen.
Na een goede warming up gingen we met z'n allen naar het kleine heuveltje. Een perfect aangelegde piste waar precies 2 groepen op konden. Mijn concullega skileraar had meer moeite met zijn groep in orde houden dan ik, want verschillende malen moest ikzelf uitkijken voor losskiënd wild. Wat dat betreft had ik een goede groep zonder echt hele super slechte skiërs.
Op dit kleine heuveltje begonnen we met die Große Pizza! Het woord pizza is echt geniaal, want of je nou Russen, Polen Letten, Litouwers, Italianen, Grieken, Fransen, Zwitsers, Oostenrijkers, Engelsen, Duitsers Belgen of Nederlanders les geeft, ze begrijpen allemaal het woord pizza! Leuk internationaal rijtje van wat ik les heb gegeven overigens. Bij sommige ging de grote pizza wat minder goed dan bij anderen, ofwel door overmoedigheid omdat ze sneller willen (Ellen), ofwel door onkunde.
Met de pizza gingen we remmend de berg af. Controle en beheersing waren mijn magische woorden. Zodra iemand de controle heeft, mag deze van mij zijn/haar grenzen verleggen om verder te ontwikkelen, eerder niet. Ik heb veel ongelukken zien gebeuren, de meeste gebeuren omdat iemand tegen iemand aanvliegt, waarbij de schuldige niks heeft omdat deze opgevangen wordt en de onschuldige dan iets breekt. Daarom was ik ook streng tegen Ellen, die ski's naast elkaar deed en recht naar beneden ging.
Nadat iedereen goed kon remmen gingen we verder met de bochten. Iedereen had het redelijk snel onder de knie, de meesten na 3 keer al. Na anderhalf uur tijd in totaal ging ik naar boven met de sleeplift met de hele groep. Iedereen kon zelfstandig en gecontroleerd de heuvel afkomen, dus mijn werk zat erop voor de dag. Ik kon met een gerust nog zelf een paar baantjes trekken, lekker carven in mijn eentje, racen met Corné en springen van de schans met Dennis.
Het zonnetje was heerlijk na het skiën, ook voor het skiën trouwens toen zaten we met de hele KVL groep buiten te wachten. Een gezellig sfeertje met een biertje, een snackje en een zonnetje, wat wil je nog meer? Het eten was lekker en de setting was gezellig. Ondanks dat een paar mensen op het allerlaatste moment afzegden of zelfs helemaal niet, was het een hele gezellige dag. Ik wil dan ook iedereen die kwam bedanken.